Aykut Karademir
Köşe Yazarı
Aykut Karademir
 

Mayıs Böceğinin Kanadında

“Ben hep sana Hep kalayım annem Bölüne bölüne Ben hep sana kalayım…” Güneşin Ellerinde Büyüdük” Mayıs.2021.s.58 Bazı cümleler vardır; söylenmez, insanın içine yerleşir. Bir çocuğun annesine duyduğu bağlılık da böyledir. Hayat insanı büyütür, parçalar, eksiltir. İnsan yıllar boyunca yaptığı işe, yaşadığı şehirlere, kırgınlıklara, kalabalıklara bölünür. Ama ne kadar bölünürse bölünsün, içinde hep aynı yere dönmek isteyen bir parça kalır: Anneye. Anneler Günü’nü çoğu zaman çiçeklerle, hediyelerle, telaşlı telefonlarla geçiriyoruz. Oysa annelik biraz da insanın en dağılmış hâlini sessizce toplayan görünmez bir eldir. Düştüğümüzde ilk aklımıza gelen isimdir anne. Çünkü dünya herkese “güçlü ol” derken, anneler “yorulduysan gel” diyebilen son limandır. “Bölüne bölüne ben hep sana kalayım…” Belki de büyümek tam olarak budur. İnsan hayatın içinde eksilirken bile ait olduğu sevgiyi kaybetmemeye çalışır. Anneyle çocuk arasındaki bağ, yılların eskitemediği bir dikiş gibidir. Sökülür, gerilir, bazen sessizlikle incelir ama tamamen kopmaz. Ve sonra bir mayıs sabahı gelir. Bir mayıs böceği konar dalın üzerine. Kısacık ömrüyle, telaşsız varlığıyla bize zamanı hatırlatır. Mevsimlerin dönüşünü, çocukluğun sesini, pencere önlerinde bekleyen anneleri… Mayıs böceği belki de bu yüzden hüzünlüdür; güzelliğin kısa sürdüğünü bilir. Tıpkı annelerin gençliğinin, ellerinin sıcaklığının, “Üşüme” diye omza bırakılan hırkaların bir gün hatıraya dönüşeceğini bildiğimiz gibi. Anneler, hayatın en sessiz kahramanlarıdır. Çoğu zaman kendi umutlarını söküp çocuklarının yarasına yamayan insanlar… Yırtılan yerlerimizi fark etmeden dikenler onlar. Biz dünyaya karışırken geride kalan, ışığı açık bırakan ev gibidirler. Bu Anneler Günü’nde belki en kıymetli hediye; bir annenin yıllardır duymayı beklediği o sade cümledir: “Ben ne kadar değişirsem değişeyim, içimde sana ait bir yer hep kalacak annem.” Çünkü insan bazen bütün hayatı boyunca yalnızca şunu ister: Dünya onu ne kadar eksiltirse eksiltsin, bir annenin sevgisinde tamam kalabilmek. Bugün yanımızda olan, sesiyle içimizi dinlendiren, uzakta olsa bile duasıyla omzumuzda duran tüm annelerin… Ve artık sadece hatıralarında sarılabildiğimiz, kokusunu özlemle andığımız tüm annelerin Anneler Günü kutlu olsun  
Ekleme Tarihi: 10 Mayıs 2026 -Pazar

Mayıs Böceğinin Kanadında

“Ben hep sana

Hep kalayım annem
Bölüne bölüne
Ben hep sana kalayım…” Güneşin Ellerinde Büyüdük” Mayıs.2021.s.58

Bazı cümleler vardır; söylenmez, insanın içine yerleşir. Bir çocuğun annesine duyduğu bağlılık da böyledir. Hayat insanı büyütür, parçalar, eksiltir. İnsan yıllar boyunca yaptığı işe, yaşadığı şehirlere, kırgınlıklara, kalabalıklara bölünür. Ama ne kadar bölünürse bölünsün, içinde hep aynı yere dönmek isteyen bir parça kalır: Anneye.

Anneler Günü’nü çoğu zaman çiçeklerle, hediyelerle, telaşlı telefonlarla geçiriyoruz. Oysa annelik biraz da insanın en dağılmış hâlini sessizce toplayan görünmez bir eldir. Düştüğümüzde ilk aklımıza gelen isimdir anne. Çünkü dünya herkese “güçlü ol” derken, anneler “yorulduysan gel” diyebilen son limandır.

“Bölüne bölüne ben hep sana kalayım…”
Belki de büyümek tam olarak budur. İnsan hayatın içinde eksilirken bile ait olduğu sevgiyi kaybetmemeye çalışır. Anneyle çocuk arasındaki bağ, yılların eskitemediği bir dikiş gibidir. Sökülür, gerilir, bazen sessizlikle incelir ama tamamen kopmaz.

Ve sonra bir mayıs sabahı gelir.

Bir mayıs böceği konar dalın üzerine. Kısacık ömrüyle, telaşsız varlığıyla bize zamanı hatırlatır. Mevsimlerin dönüşünü, çocukluğun sesini, pencere önlerinde bekleyen anneleri… Mayıs böceği belki de bu yüzden hüzünlüdür; güzelliğin kısa sürdüğünü bilir. Tıpkı annelerin gençliğinin, ellerinin sıcaklığının, “Üşüme” diye omza bırakılan hırkaların bir gün hatıraya dönüşeceğini bildiğimiz gibi.

Anneler, hayatın en sessiz kahramanlarıdır. Çoğu zaman kendi umutlarını söküp çocuklarının yarasına yamayan insanlar… Yırtılan yerlerimizi fark etmeden dikenler onlar. Biz dünyaya karışırken geride kalan, ışığı açık bırakan ev gibidirler.

Bu Anneler Günü’nde belki en kıymetli hediye; bir annenin yıllardır duymayı beklediği o sade cümledir:

“Ben ne kadar değişirsem değişeyim, içimde sana ait bir yer hep kalacak annem.”

Çünkü insan bazen bütün hayatı boyunca yalnızca şunu ister:
Dünya onu ne kadar eksiltirse eksiltsin, bir annenin sevgisinde tamam kalabilmek.

Bugün yanımızda olan, sesiyle içimizi dinlendiren, uzakta olsa bile duasıyla omzumuzda duran tüm annelerin…
Ve artık sadece hatıralarında sarılabildiğimiz, kokusunu özlemle andığımız tüm annelerin

Anneler Günü kutlu olsun

 

Yazıya ifade bırak !
Okuyucu Yorumları (0)

Yorumunuz başarıyla alındı, inceleme ardından en kısa sürede yayına alınacaktır.

Yorum yazarak Topluluk Kuralları’nı kabul etmiş bulunuyor ve karar67.com sitesine yaptığınız yorumunuzla ilgili doğrudan veya dolaylı tüm sorumluluğu tek başınıza üstleniyorsunuz. Yazılan tüm yorumlardan site yönetimi hiçbir şekilde sorumlu tutulamaz.
Sitemizden en iyi şekilde faydalanabilmeniz için çerezler kullanılmaktadır, sitemizi kullanarak çerezleri kabul etmiş saylırsınız.